raairaairiepa

Vullis!!!!

2011-05-20T05:25:00.000-07:00

Nou weet ek nie meer nie. Ek woon in ´n land waar rommel en vullis die hoogtepunt van ´n mens se dag word, vir my altans! Toe ons in die Suidpunt van Afrika gewoon het het ons mos alles in een verdommde swart sak gegooi en op die pavement gesit. Ons het nie meer geworrie oor die goed nie. Oppie plaas het ons alles altyd in ´n ou kuilvoer gat gegooi, bietjie diesel daaroor gemoker en aan die brand gesteek. Nou, ek is bietjie vir die Greenpeace klomp want ek dink genuine dat mens iets vir onse mooie wêreld moet doen om hom langer te laat bly bestaan of so te sê vir ons ´n beter plek te wees om in te leef, maar dié Duitsers oordryf so bietjie baie hier jong!!!

Hier moet alles wat as vuilgoed beskou word seperaat weggemoer word. Alles in verskillende blikke. Elke gesin hier het 3 blikke en ook geel sakke. So m.a.w ons moet alles wat ons weggooi in vier verskillende plekke plaas. Dan is daar ook meubels wat spesifieke tye opgellai word en Elektriese goed soos TV´s en daai gemors word êrens anders weggegooi. Tuin afval, soos takke ens. word weer op ´n ander plek gegooi. Staal ens. Weer een keer per maand by die treinstasie. O, ek het nog vergeet van glas. En ou klere. En verfblikke. Nou kom ek verduidelik dit baaaaie mooi sodat almal kan verstaan hoe de moker in ek word.

die Blou blik: Papier- Koerant papier, karton, tydskrifte, advertensie blaaie, koeverte, briewe, printer papier, toilet rolle, smartie boksies, Kellogs bokse, die pakkies waarin jy suiker koop, verjaarsdag kaartjies, krismis kaartjies, koekie boksies, sigarett boksies(sonder die plastiek omhulsel en die silwer papier binne-in), ou trein kaartjies, eier boksies, klere tags, ou till kwitansies, ag vedomp sommer alles wat ek as papier kan beskou. Nou het ek ´n probleem. Ons mag nie kombuis wipes in die kakhuise afspoel nie want dit stop die pype want die kombuisrolle is nie soos toilet papier nie, dit breek nie uitmakaar uit as dit in aanraking met water kom nie. So nou wil ek weet, gooi ek dit ook nou in die blou papier blik? En wat van tissues? Hulle vergaan ook nie soos k@kpapier nie, so moet ek hulle ook in die blou blik gooi?

die Bruin blik: Kos- Alles wat nie geeet word nie. Slaai, bene, vleis, ou artappels, lemoenskille, slap aartapel mash, oats pap, half gekoude chocholate, vrot appels, koek, brood, tee sakkies, koffie sakkies. Nou wil ek weet, daai sakkies is mos nou nie kos nie, of hoe praat ek nou, en wat van die toutjie en die tag wat aan die sakkie nog is, moet ek dit ook nou afhaal in in die blêrrie blou blik gooi. Shit man, ek raak nou vreeslik moerig. Wat van blomme wat ek as geskent gekry het en nou verlep het??? Mag ek dit in die kos blik hel of moet ek nou 3km ry na die tuinvullis weggooiplek toe. A nee a, man. Dit raak nou gekompliseert.

die Geel Sak: Alles wat herwinbaar is in die vorm van plastiek en kunstowwe, foelie ens. Melk kartonnetjies, ingelegte kos blikke, deksels, joghurt bakkies, joghurt dekseltjies die aluminium goed, lemoensap bottels, foelie, cling wrap, koue vleis pakkies, kaas pakkies, kelloggs sakkies, chocolate papiertjies, shampoo bottels, vleis pakkies, pasta pakkies, brood sakkies. Die sakkie waarin die koekies geseel is wat in die karton boksie is. tandepasta tubes, deoderant blikke, toilet spray blikke, ek dink julle kry die idee. En die kroon op die koek is dat alles skoon gespoel moet word voordat dit in dié geel sak beland. (Ek flippen sal nie, water is duur, man)

die Swart blik: Res vullis....huh wat beteken dit nou? Bedoel hulle nou alles wat ek nie in die bogenoemde blikke en sakke kan gooi nie. Waar gooi ek ou potlode of miskien ´n pen sonder ink. Want die pen is van plastiek gemaak maar die punt is van wat weet ek. Waar kom elektriese koorde. Wat van ou wasgoed pennetjies, ´n ou hammer, spykers, skroewe, ´n ou skêr, kurkproppe, ou skoenveters. Ou onderbroeke, kouse met gate. Waarheen met die kat se bepissde sand. Ek mag nie lee verf blikke in die geel sak vir plastiek gooi nie want verf is giftig, so waarheen daarmee? Ou batterye mag ook nie in een van die bogenoemde blikke of sakke kom nie, daar is blykbaar ´n plek waar dit heenkom somewhere waar niemand weet nie. Energy saving gloeilampe is die grootste gif, mag glad nie êrens kom nie. En vroumense se maandelikse afval seker maar in die swart blik want dit mag nie in die k@khuis nie.

Jy mag nie verf uitspoel in die drein af nie want jy maak die water giftig, en die verfblikke moet apart weggegooi word. Ek weet nou nog nie waar nie. Die roller moet mens dan ook wegmoer want die flippen verf mag nie in die drein beland nie. Kar olie kos 15 € om te laat verwyder, kar bande kos 2,50 € per band as jy van hulle wil onslae raak, moenie eers praat van bakstene en sement rommel nie. Waar gooi ´n mens ´n ou fiets en wat maak ek met ou kerswas? Ons ou klere word in sakke gesit en in die rooi kruis dromme gegooi, maar oppas, dit moet nog drabaar wees, geen kouse met gate nie. So waarheen met klere wat mens nie meer kan dra nie?

Die ou TV en DVD speler moet gelaai word en gevat word na die dorpie langsaan. Maar dit net op Woensdae middae van 2 tot 5 namiddag. En as jy altyd werk, waarheen dan met die gemors? Karton bokse wat te groot is vir jou blou blik moet ook hierheen gevat word! Die meubels wat mense nie meer wil hê nie word omtrend 2 keer per maand op die pavemant gesit. Ek het nog nooit so iets beleef nie. Sitkamer stelle, die mooiste goed. Jy mag vat wat jy wil as dit daar staan, maar dit help alles niks, want try weer van dit ontslae raak. Jy sal ´n hele huis kan dekoreer met daai goed. Jy sal flippen ryk kan wees as jy net al hierdie goed kan laai in containers en ´n moeviese pandtjies winkel kan oopmaak in SA. Hier word alles net platgedruk. Dit maak my hart baie seer, maar nou ja.

Die bottels gaar op. Alles wat pand op het vat ons garage toe en kry 15c vir glas koeldrank bottels en 25c vir plastiek. Re-usable Coke bottels (plastiek) kry jy 15c. Alles anders wat nie terug kan gaan vir pand nie word in die glas dromme gegooi. Hulle staan gewoonlik waar jy gereeld moet gaan soos by die supermark of êrens naby. Daar is moerse blikke vir wit glas, groen glas en bruin glas. Nou waar op aarde gooi ek die blou glas en die gekleurde glas koppies wat gebreek het. Waar gooi ek die perfume bottels wat pink is of oranje is? Niemand in hierdie plek weet waar ek porselein moet gooi nie.

Ag, ek flippen hardloop sommer weg. Ek het nou ´n Soda Stream weer gekoop soos wat ons in Suid Afrika gehad het. Nou is my bottel storie uitgesort. EK HET NOU NIKS MEER OM TE SÊ NIE. THE END!!!!

Eendag!!!!!

2011-05-04T07:30:00.000-07:00

Eendag as die kinders groot is, gaan dinge in ons huis darem baie anders wees. Die motorhuis sal nie meer vol fietse, Rolskaatse, elektriese treinspore, springtoue, vierwiel motorfietse, hondehokke en ou skool take staan nie.

Eendag as die kinders groot is, sal ek weer tyd hê om rustig aan te trek; ´n heerlike lang warm bad te neem sonder drie of meer paniekbevange onderbrekings. Ek sal tyd hê om my naels, en selfs my toonnaels, te verf sonder om ´n dosyn vrae te moet beantwoord. Ek sal my hare kan laat versorg sonder dat dit gepaard gaan met die toetsing van die volgende dag se spelling-huiswerk, of die beantwoord van noodroepe soos om die worshond veearts toe te neem, of die een kind na di dokter, ´n ander na die sokkerveld, ´n derde na ekstra klasse en ´n vierde netbal toe.

Eendag as die kinders groot is, sal die kombuis weer kraakskoon en netjies wees: die wasbak sonder fettirige borde; die vuilgoeddrom sal nie permanent oorloop nie; die koelkas sal nie oorlaai wees met nege soorte koeldrank nie. Die deksel van die soutpotjie, die tamatiesous bottel, die grondboontjiebotter sal nie meer wegraak nie. Die waterbottel sal nie leeg teruggesit word en die ysbakkies vergete by die wasbak staan nie.

Eendag as die kinders groot is, sal die instrument wat ´n "selfoon" genoem word, nie meer so aanhoudend lui nie. Jy sal weet dat jy verkeerd was toe jy gedink het die selfoon is ´n ding wat uit ´n tiener se oor groei.

Eendag as die kinders eers groot is, sal ons weer deur al die vensters van die motor kan sien: Taai vingermerke, tonglekke, hondespoortjies sal in hulle afwesigheid skitter. Pa sal nie meer hoef te herhaal nie: "Julle, hou asseblief die kar skoon, anders loop julle met julle voete. Moenie die deure so toeslaan nie!"

Eendag as die kinders eers groot is, sal verstaanbare Afrikaans weer in ons huis gehoor word. Elke sin sal nie gepaard gaan met "Cool" of "Great" of "Awesome!" nie. Ek en manlief sal in vrede dinge kan bespreek sonder die onderbreking van kinders wat mekaar deur die huis jaag met die honde agterna. Ons sal n ie meer hoef te wag totdat die huis stil is omdat al sie kinders eindelik slaap om ´n volwasse gesprek te voer oor die gebeure van die dag nie. Mal musiekmaak geluide sal nie meer deur die huis dawer sodat hoor en sien vergaan nie. Daar sal n ie meer gestry word oor wie die reg het om watter TV-program te kyk en pa hoef nie meer skeidsregter te speel nie.

Eendag as die kinders groot is, sal my sleutels nie meer wegraak nie; ons sal nie aanhoudend hoef te soek na alles nie; pa sal nie meer onskuldige vrae hoef te beantwoord soos: "Pa, is dit ´n sonde om 100 te ry in ´n gebied wat 90 gemerk is?" Ek sal nie vir die nalatige lammetjie hoef te belowe dat ek die worshond nag sal soen nie. Ons sal nie tot middernag wakker lê en tob totdat die kinders van hul partytjie huistoe kom nie.

Ja, eendag as die kinders groot is, gaan dinge baie anders wees. Een vir een sal hulle die nes verlaat en vrede en orde sal oor ons huis neerdaal. Die enigste geluid sal die gekraak van die plankvloer wees as ons die gang afstap. Die selfoon sal vreemd stil wees....die huis sal stom wees....die kinders se kamers soos grafkelders.....die huis sal vol herrinneringe wees....en ons sal glad nie daarvan hou nie en vir onsself baie jammer voel.

Dan sal ons nie meer uitsien na "eendag" nie, maar met ´n pyn van verlange terugdink aan "gister"! Ons sal die kinders mis en hulle bel net om weer ´n slag hul stemme te hoor. Ons sal dink: miskien kom die kinders kuier, sodat ons die kleinkinders kan bederf en daar ´n bietjie lawaai in die huis kan wees. Maar Paulus het gesê dat ´n mens tevrede moet wees met jou omstandighede.
Dan weer: Paulus was nie getroud nie en het nie kinders gehad nie!

Die Boom Storie!!!!

2011-04-23T04:23:00.000-07:00

Ek is nou al op die aftraende se kant, maar ek is altyd oop vir iets opwindends, make no mistake. 8 Jaar terug het ek saam met ´n vriend twee genuine diep trekke boom gevat. Ek het dalk nie reg getrek nie of die boom was crappy qualiteit. Miskien êrens van ´n koelie supplier wat weer wou geld maak. Maar ek het gister weer gedink ek try dit nou. Die goed was groen en in so ´n snaakse bolletjie gedruk. Toe word dit vir my gegee en ek trek toe nou regtig diep, soos wanneer ek trek as ek gaan scubadive. Ek voel niks en dag ek trek maar nou weer, so lekker diep. Nog niks!!! Ek herhaal die proses 4 keer!!! Ek sê nog ewe, ek voel niks. Die volgende oomblik voel dit asof ek nie meer bestaan nie. Ek kon netsowel ´n spook gewees het wat na alles van ´n distansie af bekyk. Ek wat altyd so baie in my brein kan verwerk en wie se brein 24/7 werk en wat aan duisend dinge in ´n sekonde kan dink. Ek kon nou aan niks meer dink nie, dit was die ergste gevoel wat ek in my lewe gehad het. NIKS...daar was niks ek dag ek vrek. Ek kon vir ´n oomblik nie verstaan dat so baie jong mense hierdie goed rook nie. En hoe op aarde kom hulle deur ´n dag as hulle nie meer daar is om dit te beleef nie. Ek sweer, ek dag ´n minute is ´n uur. Alles het verby gegaan in slow motion.

Dis nie dieselfde gevoel wat jy kry as jy te veel suip nie....Nee o blikemmer, dis erg!!! Ek sê jou nou, jy leef in hierdie wêreld net met jouself alhoewel jy aan niks dink nie. As iemand dan met jou praat, dan vat dit vir ewig om te klick wat gesê is en probeer dan net weer iets terugsê. Ek was so kwaad, ek wou net uit hierdie lyf wat so dom was, wat vertraag was, wat nie meer aan alles kon dink nie. Geen wonder die polisie is so flippen streng op die k@k nie. Wat bestuur mense nog kar as hulle so voel. Wie op aarde kan nog dink om in ´n kar te klim in hierdie toestand. Ek glo nie ek sou in my lewe ´n verslaafde kon word nie. Ek klink nou soos ´n ou vrou maar as ek nie beheer het oor my lewe nie, weet ek nie hoe ek sou kon leef nie. Ek dag ek is ´n vertraagte mens, wat met breinskade gebore is. En ek het vir 6 ure lank so gevoel. Ek dink dis hoe mense met breinskade voel. Hoekom wil gesonde mense soos iemand met ´n afwyking voel.

EK VERSTAAN NOU DIE WÊRELD NOG MINDER AS VOORHEEN.......

Ons ou vriend Marius.......

2011-04-23T02:50:00.000-07:00

Ons woon nou al 4 jaar in Duitsland en so baie het met ons gebeur dat ek partykeer dink ek droom. Daar is net dae wat ek aan die wat agtergebly het moet dink en aan die goeie herinneringe wat ons van hulle het. Maak nie saak hoe lekker ´n mens bly in die nuwe land nie, daar is altyd daai wens om weer met ons ou pêlle te kan kuier om daai vuur en al die grappies weer te kan hoor en vertel en te kan kla oor die politiek en die groenes wat alles net opneuk.

Ek mis ou Marius die meeste. Ons het amper almal saam grootgeword en oudgeword. Ons is nie so oud nie maar julle sal seker weet wat ek bedoel.(baie saam deurgemaak). Ons het Marius en Yvette(sy vrou) ontmoet toe my man R, gehoor het dat daar iemand in die dorp was wat sy big six wou verkoop. Blykbaar het die ou self sy big six opgetune en die ding het baie krag gehad. Ek was nie een vir sulke karre nie, maar daai tyd was dit die in ding tussen jong mense. Ons was almal in ons vroee twintigs en het sommer dadelik geklick. Die groot probleem was, was dat Marius blind was. Hy het gedice en ´n ander kar het voor hom ingery. Die voorste ruit het nie Shatterproof glas gehad nie en die impact het die ruit gebreek en glas het sy oé stukkend gesteek. Hy is toe daai tyd Baragwanath hospitaal toe gevat. Daar het hy in die gang gesit en wag vir ´n dokter, maar teen die tyd wat die dokter gekom het was al die vloeistof al uit marius se oé uit.

Die ou is nou nie ´n gewone ou nie. Hy kan nie sien nie, maar is die mens met die meeste humor wat ek nog ooit raakgeloop het. Ons het na die eerste ontmoeting vir die volgende 21 jaar gereeld gekuier. Hy was altyd die middelpunt van die party. Man, ek mis vir Marius-hulle. Ons het altyd sulke groot bring en braais gehou en almal het sommer altyd dadelik Marius gelike. Die grappe wat hy kon onthou, die een na die ander...die stories wat hy vertel het van sy blindheid. Dit was iets om te beleef. Hier is een van Marius se stories.....

"Ek en Yvette het een aand laat gekuier en het eers laat by die huis gekom. Yvette trek die kar in die garage en ek wag toe vir haar om oop te sluit. Sy ly my in en ons gaan kamer toe. Ek sit op die bet en Yvette fluister vir my dat sy iets in die kombuis gehoor het. Ek voel toe onder die bet vir my baseball bat en sê vir Yvette dat sy voor moet loop en ek sal aan haar vashou tot in die kombuis. Nee, sê sy, loop jy voor en ek stuur jou van agter af. Ek hou daai baseball bat voor my en Yvette stuur my rigting kombuis. dit gebeur nou alles in die donker want Yvette wil nie die ligte aansit nie, en vir my is dit in elk geval onnodig. Ek kom toe die kombuis in en Yvette skreeu daars iemand, SLAAN Maruis SLAAN. Ek voel iets in my gesig en slat die Bliksem voor my stukkend. Yvette sit toe die lig aan en sê ek moet ophou slaan.

Ek vra toe of ek hom doodgeslaan het? Sy vertel toe dat sy haar misgis het en dat die boy wat sy gesien het was toe ons labrador wat op sy agterpote gestaan en deur die venster gekyk het. Die venster was gebreek en die wind het altyd daar ingewaai. Dis hoe die gordyn wat dan deur die wind gewaai is in my gesig vasgewaai het en die outa wat ek amper doodgeslaan het was die splinternuwe yskas wat ons die vorige week gekoop het!!!"

Haai Marius, ons het ons amper doodgelag om daai braaivuur, maar dit moet vir jou ook hel wees om so deur die lewe te gaan. Ons dink baie aan julle, hoor.....

Selfmoord

2011-04-19T07:11:00.000-07:00

Ek het al baie gelees van selfmoord en gehoor van mense wat mense geken het wat selfmoord gepleeg het. My skoonma het blykbaar toe sy jonger was probeer selfmoord pleeg. Sy het dit getry met Rattex. Weet jy hoe Rattex proe. Hoe op aarde kan ´n mens so iets probeer sluk met die wete dat jy gaan stol oor ´n rukkie. Ek meen as jy nou die goed sluk en wag om styf te word, en jy skielik besluit die selfmoord ding is nie vir jou nie, wat doen jy dan. Wat van slaapille, ek het al daarvan ook gehoor. Dink net, net voor jy uitpas en vir ewig gaan slaap besluit jy, shit ek wil nie meer vrek nie. Hoe op aarde dan? Al wat jy dan wil doen is slaap. Dan is dit die pols snyers....hulle sny daai polse en loer die heel tyd hoe die bloed daar uit jou uitloop. Blykbaar word jy so swak dat jy nie meer kan beweeg nie. Daar het ons nou dieselfde deng. Jy bloei jou amper uit en dink dan bietjie logies en besef jy´s freaking mal en wil gou iemand roep maar jy kan nie eers jou mond oopmaak en ´n klank daar laat uitkom nie. Dan is jou chips gecash ou mater!!!

In Suid Afrika het mense ook baie selfmoord gepleeg deur die koeel. Die koeel het die vinnigste gewerk behalwe as jy nou genuine wil misskiet. Wat van hang? Dis die snaakste. Dink net hoe bewe jy as jy daai tou moet knoop. Ek het ´n ou Tannie op die plaas langsaan geken wat bietjie mal was. Ons het haar almal ou mal Tannie Mattie genoem. Sy wou eendag haarself hang in die kombuis en wag toe dat haar man nie by die huis was nie. Sy gooi toe daai tou oor ´n balk in die ou plaaskombuis en staan op ´n ou krat om die ding nou om haar nek te sit. Toe sy van daai krat afspring toe rek die flippen tou en sy staan toe heeldag tot ou oom Piet teruggekom het daar in daai kombuis op haar tone. Toe ons dorp toe trek was daar ´n ou wat om die hoek van ons, Doom gedrink het. Hy het sowaar baie erg gedooi. Nou hier in Duitsland is die mense nie so dapper soos die manne doer in die suide nie. Nee hierdie goed is lafaarde of miskien het hulle net nie kreatiewe minds nie. Hulle kan nie aan iets oorspronkliks dink nie. Hier is die enigste manier van selfmoord pleeg -spring voor die trein in. Elke so af en toe hoor jy op die radio dat daar nog iemand voor ´n 300km per uur trein ingespring het. Dink net, dis soos wanneer mens ´n brommer raakry. Splat teen die ruit. Ek glo nie dat daar iets van jou oorbly nie.

Nou, ek was so na aan die dood vanoggend soos nimmer of de nooit nie. Die saak staan so. Ek het soos altyd my stort gevang en wou toe die nuwe "baba" shampoo gebruik. Ek wou so lekker ruik soos Elizabeth Annes my kinders laat ruik het toe hulle klein was. Ek vat toe daai mooi lemmetjie groen botteltjie met die prentjies van teddiebeertjies op en gooi van daai goed toe op my kop. Die goed skuim toe vreeslik lekker en ek spoel toe die goed af. Die water loop oor my gesig en ek maak my mond oop om in te asem. Ek dag ek vrek net daar. Die goed pro soos arseen. Altans ek dink arseen proe so! Ek spoeg , ek spoel my bek uit, seker 10 keer maar die goed brand my mond al die pad. En hulle sê dis babasjampoo!!!! Geen wonder kleintjies huil so as hulle hare gewas word nie. Hulle is besig om ´n gif aanval te kry.

Kyk, ek belowe julle, as iemand nou genuine wil selfmoord pleeg, e-mail my!! Ek stuur vir julle van dié goed. Net ´n sluk dan´s jou tickets gepunch. Jy moenie vergeet om die goed met baie water te verdun nie...........

Little Grown-Ups

2011-04-14T08:04:00.000-07:00

I had to contemplate the fact that German people bring their children up to be grown up long before the time. I was standing outside the wine shop just looking into the distance and thinking about life when this german daddy and his son came riding past me up a sharp hill a few feet away. The father told his son, "Put your bike into first gear and peddle harder for about ten seconds and you´ll manage the gradient quite well, ok!" This was said in such an adult way as if he was speaking to a colleague. I have heard this quite often before. Teeny tots having an adult conversation with parents as if they were the same age. It made me think that I brought up my kids to be morons. I spoke to them in baby language and scolded a lot. Did I do something wrong with my upbringing. Then it dawned on me that the kids here are abnormally old for their ages.

They drink heavily and almost all of them smoke by the age of sixteen. The girls have all had their first sexual experience by the age of sixteen as well. My kids grew up on a farm in Africa and were still climbing trees at that age. They look far younger than the normal german kid and still make jokes and roar with laughter. These kids have somehow forgotten how to enjoy the simple things in life. They are "old". Old in their thinking and very serious. Life is difficult at times, I know, but it´s still worth living outrageously. It must feel horrifying feeling like you are eighty years old when one is only twenty. My kids are very well balanced and take life a lot less seriously than most kids here do although they lived in Africa where life is hard and at times really scary. But there was always time for a good laugh as well as some ridiculous behavior.

Just as I was getting really annoyed with my thoughts, an Indian daddy came down the hill with his 3 kids shouting in a very heavy British accent, "Slow down! Put your bloody brakes on!!!!" I smiled to myself. Now that´s far more normal in my opinion!!!!

Dis Tyd!

2011-04-13T07:56:00.001-07:00

Ek dink dis tyd om nou weer te begin blog. Ek sit en lees die blogs van ontelbare ander maar skryf nie my eie ondervindinge neer nie. daar gebeur soveel met ons gesin en ek vind dit jammer om dit nie neer te skryf wat ons alles beleef hier in Duitsland nie. Daar is soveel "ingelse" bloggers hier in Europa en snaaks genoeg is baie van hulle skrywers. Hoekom is dit so? Skrywers! Eish, ek voel skoon uit. Ek´s maar net ´n ou verteenwoordiger gewees wat met al die groot goewerment instansies gewerk het. Ek moet sê, ek het al in Krygkor ingekom en in meeste groot gevangenisse. Al die afdelings in Voortrekkerhoogte. Lugmag, vloot, polisie. Ek het vreeslike belangrike goed verkoop. Lawnmowing equipment! Sonder dit sou al daai militêre instansies oerwoude gewees het. Ek is nie ´n goeie skrywer nie maar ek het my deel in SA gedoen. Nou verkoop ek wyn!!!! Ek wat niks van wyn ken nie, of geken het nie.

Ek het part nommers geruil vir jaargange, ek kan vir jou sê hoe die wyn geproduseer word, die verskillende soorte, en met watter kosse hulle mee geniet kan word. Ag, hoe drasties my lewe verander het hier in Duitsland, en ek is dankbaar dat ons hierdie kans gegun is. Partykeer kry ek sommer stuipe oor die mense hier, want in my persoonlike opinie is hulle die eienaardigste nasie wat lewe. Hulle dink hulle woon 10km oor die aarde op hulle eie planeet. Maar ek kan daarmee leef en ons word beskou as die eksentriese element in hulle dorp. Ons "conform" net nie, maar word aanvaar as deel van hulle. So as ons dinge aanvang wat nie as normaal beskou word nie, word dit maar aanvaar omdat ons maar is wat ons is en al die probeer in die wêreld kan ons nie in "Nekromongers" verander nie. (kyk die fliek Riddick). In die begin was hulle houding "conform or die". Het hulle regtig gedink ons is sulke slapgatte? Ons is boere. Mens kan ons nie onder kry nie. En die feit dat ons (wat uit SA kom) nie swart is nie, is nog ´n groter skok vir hulle of dalk ´n teleurstelling miskien. Hulle laaik daai mensies so baie omdat hulle nie wit is nie. En as ek weer moet hoor hoe ons(wit mense) die arme ou swartetjies behandel het, kraam ek 10 ystervarke. Ek wonder of hulle geheue so kort is dat hulle van die oorlog vergeet het en die "arme " joodjies.

My man is ook nie skaam om te sê hy´s ´n boer nie alhoewel dit verwag word dat ons dit moet sê met skaamte agv. "die Apartheid". For vark steaks, ek wens mense sal ou koeie nou eens en vir altyd los. Buitendien, hulle het nie ´n cooking clue oor wat in SA gebeur het nie. My jongste meisiekind het nou die dag vir haar aardrykskunde onderwyseres gesê dat Mandela ´n terroris was. Die blêrrie ding het haar uitsekel as ´n rassis. Verbeel jou, ek het amper die stuipe gekry. Wie is nou die eintlike rassis. Sy het toe daai aand gaan oplees en die waarheid agter alles agtergekom en die volgende dag mooi netjies om verskoning gevra. As ek nie die vriendelike, goed opgevoede, Suid Afrikaner was wat van my verwag was nie, het ek sowaar gemaak soos elke ander Duitser en die skool gedagvaar vir menseregte skending. My kind is gebore na die hele verdomde apartheid ding, en het niks met die hele affêre te doen nie. Hulle kan bly wees dat ek ´n Suid afrikaner is anders het hulle te doen gehad met hulle eie nasie, wat vreeslik laaik om mekaar in die rug te steek. Maar in die algemeen swem ons maar saam met die stroom en neuk voort in hierdie groot onbekende.

Dis al vir vandag....

The pics showing the change

2010-10-10T00:42:00.000-07:00

When I think it´s Autumn

2010-10-09T23:39:00.000-07:00

Well, today it´s officially Autumn here where we live. (according to me) It was officially Autumn 2 weeks ago here in Europe but the weather has been so nice, that one can hardly say that. Last Sunday we went for a nice long walk up the hills into the forests. I didn´t forget to take the camera with and had the opportunity to shoot some really nice pics. Just remember I´m new at this. So when something is good to me it may not really seem like any good thing at all to those who really know the ropes.

Here in the valleys between the mountains, one really knows when the weather is not going to stay nice anymore because the mist creeps in. It creeps is like a thief in the night and then envelopes everything. And guess what, it stays, like uninvited guests who just won´t leave. I promise you it remains practically forever to me. The whole night and the whole day. We see no sun, unless we leave the valley to go shop elsewhere. The girls go to college in the city, so it´s nice and clear there but when the get home it´s well, scary. Remember the movie 13th warrior. Practically something similar. Mist in the morning, mist in the afternoon, always. I remember my english teacher had this poem, it went something like this; "Out of the daylight and into the dark, you slowly swerve around a curve..."

Well, I´m leaving some pics of how it was last Sunday and the last pic of today. (Sunday a week later)

Gypsies

2010-09-20T10:58:00.000-07:00

You know, once when I was a teenager, I read this book about gypsies. I think it was one of those Mills & Boon historical romances. I loved reading. I was a total bookworm. In winter I would cuddle up under my thick wooly blanky and read until I fell asleep. I lived in an imaginative world of my own. Well getting back to the gypsy book, I can remember the beautiful gypsy woman dancing around the fire and can still smell the wood burning. I can still hear the stumming of the guitar in the background and how the gypsies moved from one place to another. Funny enough, I can´t remember what the story was about, probably some writers dream of the perfect love or something like that. But thinking about that has made me wonder why I always yearn to plunge myself into the unknown. I just can´t seem to settle! I am thinking of moving elsewhere after just 3 years in Germany. It´s not that I don´t like it here, it´s just that I want to gypsy down to Switzerland and try it out there as well. Could it be that somewhere in the human mind, deep down, that there is a yearning to wander. No, it can´t be, because here where we live in a tiny village in the Black Forest, there are people who are about 80 years old and have never even been 5 km´s outside the entrance. There is an entrance and an exit. No other way in or out.

So what makes me want to go places and see things? I should have studied anthropology or something to that extent. That would have been interesting. Anyway, I am planning our great journey, actually it´s not that far, but it will be interesting. We get bored very quickly, life seems too slow for us here but it´s nice, nevertheless. Two weeks ago, my kids bought me a pair of rollerscates. I used to be a really great rollerscater when I was seventeen. Jeewhizz!!! That was donkeys years ago, and now my kids think I can still do the scating thing, what a laugh. I got the scates onto my feet and tried to get up. That sent me flying, believe me. Everyone laughed and there I was, rocking and rolling down the walkway. And guess what after about a half an hour, I was flying past my husband, hooting and screaming, gleefully. Just imagine a 43 year old zooming past you with scates with four wheels. You know the type, those old fashioned ones. A really very larny pair with little mag wheels and all. Not those horrific inliners you get nowadays. I am really enjoying this Europe place. I´m doing things that I would never have dreamt of doing back in SA because there we are under the impression that we are over the hill by the age of 40. It´s the South African mentality, I think. It took us a long time to realize that we are still spring chickens to these people. Old oupas and oumas of 70 still go galavanting on there bikes. Well one can see that I haven´t blogged for a long time, so I had better call it quits.

What´s in a birthday?

2010-09-13T22:56:00.000-07:00

So, today´s my birthday and all my children were up early this morning to wish me. The first gift was from my husband of course, and then all the others followed. They all complain a lot when birthdays come along because nobody really knows what to give someone who has everything. The point is in finding something that astounds. That´s the thing that everyone argued about. That´s what made me the happiest, just having everyone here with me. I feel that sometimes (most of the time) people forget what really counts. The memories!!!!!

The new camera

2010-09-13T22:42:00.000-07:00

Looka t me....I´m like a child that has a new toy. These are some of the pics I took with the new camera.

2010-09-11T12:56:00.000-07:00

These are my wines from the region where we stay. I knew nothing about wine before this, but have since fallen in love with the whole wine story. My oldest daughter has just finished her studies and is now a qualified winemaker.

2010-09-11T12:53:00.000-07:00

Apologetic Explanation

2010-09-11T11:54:00.000-07:00

Well, hi everyone! I haven´t blogged since, well I can´t remember. The last blog I posted was when my mom-in-law was still here and that was nearly a year ago. I should´ve posted something a long time ago, but like I said, life goes on in this strange land that I hardly had time to find my bearings. And I find that in summer we tend to spend more time outside until very late. You know, the European late. The 2 o´clock in the morning late....to those who live in SA, I have to mention that it gets dark very, very late here in the northern hemisphere. So by the time it´s dark, it´s past a South Africans bedtime. Then it still feels early to us and we stay up 2 to 3 hours longer, making it morning already..hehehe. Well, we have adapted to this weird time thingie now and find that we have missed a whole lot of living throughout our lives.

I have also been very busy with my shop that I have opened and it´s been an exteme battle here in this strange land far, far away. It was hard, it was overwhelming, it was a nightmare, but it was done. We worked hard my family and I, but it all worked out in the end and I have been soooo busy in my little wine gallery. We still have a lot to do, but the finer details can come with time. I am happy. It´s taken us three years, but we managed to cling on to our sanity here in Far, far away which doesn´t seem to be so very far away anymore.

We aren´t homesick so often anymore, and our nervous tendencies are not so noticable anymore. We don´t jump at every sound and go for long walks in the evening into the forests. And guess what, the only thing we are afraid of in those lonely places are...wait for it......werewolves!!!! So we have nothing to get our addrenalin pumping other than our imagination. So here are a few pics of my little wine gallery.

The big time issue

2010-01-04T12:37:00.000-08:00

Firstly I haven´t been able to blog for about 2 months and I feel as if the world is just spinning out of control. It´s been 2 and a half years since we moved to Germany and sooooo much has happened to us in such a short time. It´s as if the world has exploded into an amusement park, with fantastic rides that make us dizzy beyond belief. The reason for my non-blogging is that my monster-in-law is here for a 90 day visit and I have to keep her happy as well as come to terms with the change in our lives and the speed at which my children are growing up into another culture so different to ours.

My mom-in-law comes from a major farming community where she is really not into worldly things and where she doesn´t know what´s going on in the world around her. It´s made me crazy having to explain to her how everything works and why everything is the way it is. Jee whizz, it´s exhausting!

There I go again, gotta go, will only be able to blog in a couple of days again......

The Gift!

2009-11-02T04:39:00.000-08:00

We´ve been given a gift. Actually many, many of us have been given this gift. The gift of being able to live in another place other than the one where you were born and raised. Some grab the opportunity with both hands and others let it slip through their fingers. I live in a strange land with strange ways. The culture is strange, the people are strange, the architecture is strange to our eyes, the smell of the food is so different, the roads are weird, the law is different. Yep, what I thought was right, is now totally wrong.

The friendly, open people I´m used to have now been exchanged for very withdrawn people. There are no spontaneous smiles, the needs and wants differ to ours, the language is strange to our ears, the children are like tiny adults, the teenagers are from another planet, everyone smokes, drinking is the most popular pastime, excitement is found by thundering down the ski-slopes. There are no steak houses, there are bakeries all over the place, mealtimes are at different times than ours, the glare of the sun is different, the wind hardly blows and even the rain is different.

Everything gets planned way ahead of time and spontaneous moments are not understood. The grass is different, the trees are different, the soil is different. The wild animals are different and there are ravens everywhere you look, there aren´t many other birds around and the seasonal changes are so drastic. Even the exhaust fumes smell different.(they smell like chlorine).

Travelling by train is overwhelming and the whole public transport system is awsome. At this time of year you can buy roasted Chestnuts. Something so new to us. They taste great. Shopping is an unforgettable experience. Things are much more affordable here. The history here is amazing. The old castles and historic monuments are out of this world. The historical churches and remnants from the Inquisition are still to be seen. Ruins from the great Roman Empire are all over the place and memories from the first and second world war are still smoldering deep within the older generation.

Every day is a brand new experience. Just across the Rhein river we enter another world. France!

The street signs are all gibberish and believe it or not speaking English doesn´t help either. I would never have imagined experiencing something so scary yet so exciting. The experience is life-changing.......

What´s in a name...die boere manier!!!!

2009-10-30T13:17:00.000-07:00

Daar is ´n ou in ons dorp wie se van Peper is. (in duits natuurlik) So nou staan hy vir ons gesin bekend as "ou Peperpot".

Die ou oom wat elke aand om 6 uur kom skywe koop, staan bekend as "ou oom Stinkie", omdat die reuk wat hy afgee amper ´n mens laat uitpass.

Die Tannie langs ons se van is Asal. Nou staan sy bekend as "vrou Asshole.

Die grootste ou in ons dorp met blonde hare en blou oe is nou wragtig lank en fris. Sy naam is "Wieking."

Die Kruiedokter onder in die dorp noem ons "Liewe Heksie". Sy het al ´n pasient vergiftig met plante.

Die ou wat by die winkel Pall Mall twak kom koop en vreeslik onbeskof is noem ons "ou Spoegbek" omdat hy op ons spoeg terwyl hy met ons praat.

Die dokter se naam is (direk vertaal) "Boomklimmer. Nou as iemand in ons gesin siek is sê ons ons moet gaan boom klim met "ou Boomklimmer".

Daar is ´n ou wat ook gereeld by die spares afdeling gloeilampe vir sy kar koop. Hy ry ´n VW Sharan maar hy dink hy ry ´n Ferrari. Daar´s ´n short êrens in sy kar en ek het hom dit vertel ook, want hy koop werklik elke week gloeilampe vir sy headlights. Sy naam is "ou Globe.

Daar´s ´n sielsiek ou wat nie regtig kan praat nie. Die enigste ding wat hy kan sé as hy by die winkel inkom is Pall Mall. Hy heet "ou Pall Mall".

My baas se naam is "Die Drol". En dit kan ons hardop sê. Te lekker! Hy weet nie eers hoe ons hom kliphard beledig nie.

Die ou oom wat in die huis oorkant ons gewoon het, het vreeslik gelaaik om vis te vang. Hy was so lelik en het soos ´n baber gelyk. Sy naam was "ou Baberbek".

Nou is daar ´n klient wat lang hare het met ´n vreeslike nice ponytail en ´n neus soos die ou op WWA rofstoei. Sy naam is "Triple H".

Die ou wat soos Hitler lyk met dieselfde snor en haarstyle, sit gereeld in sy Opel oorkant die parkie en kyk vir klein kindertjies terwyl hulle speel. Sy naam is "ou Fedopiel".

Weet jy hoe lyk dit as ´n mens sy neus teen ´n ruit druk en jy sien dit aan die ander kant. Ons het al ´n ou gehad wat genuine so ´n ruitneus gehad het. Sy naam was Fanie. Toe word hy "ou Fanie Varkneus" gedoop.

Ons het vriende van vriende op ´n braai leer ken. Die een ou kon ´n mens nie in die oog kyk nie. Sy oe was swart en hy het so ´n skelm look gehad. Sy naam was "ou Rot-ogies".

Die eienaar van ons voormalige huis se van was Dorwerk. Hy het nie verstaan wat privaatheid beteken het nie. Hy het ons altyd kom pla en wou altyd die een of ander ding in die huis kom regmaak. Hy het ons verskriklik ge-irriteer en boonop het sy bek gestink van die tandbederf. Ek dink dis dalk hoekom hy die naam "ou Dooswerk" gekry het.

Daar is ´n jong laaitie wat orals hier in ons dorp rondjaag op sy scootertjie. Daar is nie ´n tyd van die jaar wat hy nie die een of ander verkoue het nie. Sy neus is alty rooi en dit loop permanent. Die kinders het hom "ou Snotneusie" genoem.

Ek kan aan nog honderde sulke name van mense dink wat ons tot vandag toe nog saam met ons dra. As dit nie vir al hierdie nickmnames was nie het ek sekerlik al van

baie mense deur die jare vergeet.

Dink net hoe vervelig dit sou gewees het as my man my moes gevra het, "Onthou jy nog daai tannie wat langs ons gebly het wat so nuuskierig was?"

Neeeee wat! "Onthou jy nog "ou antie Asshole?" klink baie beter.........

Problematic Cyclists

2009-10-28T00:02:00.000-07:00

I seem to have developed a gigantic phobia to cyclists....and hikers, pram-pushers and nordic walkers. All of the above are crazy fanatics. They don´t know that they´re crazy because they grew up living healthy active lives. No, I think it´s me that´s crazy. I grew up DRIVING. I remember that part of my childhood very well indeed. We DROVE!

My parents, worked from early ´till late and like most South Africans, drove everywhere to get through a day. We DROVE to buy bread and milk even if it was a block away. Yes, I do believe that a huge part of my brain is filled with memories of driving. I was driven to school, driven to the mall and driven to Karate practice. Where are the memories of walking or riding great distances? The only riding I remember was on a motorbike or quad. There was no time for walkies in the afternoons after school because we were swamped with homework. And over week-ends we had better and greater things to do. We had to drive to the supermarket to shop and do the usual things. I also remember that my parents DROVE to the drive-in every friday night. Not that we didn´t have bicycles in our youth. Every child had one of those but stopped riding the thing at the age of 12 or so. After that it became so uncool to ride a bike and only the nerds were seen pedalling up and down.

Well here where we live you can see the Tour de France taking place nearly every week-end and during the week, the strays ride around and cause major traffic congestions. Hubby always says that he should have brought a sambok with so that he could stick it out of the car window to slaan hulle gatte aan die brand. Well, maybe I´m just jealous because I can´t even manage a five kilometre ride without practically passing out. Then you get these people who can storm up a hill that would take me forever to walk up. I like to take a leisurely stroll with my plaas dogs who are also here. The nordic walkers storm past us with disgust, probably thinking that we are the laziest freaks around. What´s the problem? I just don´t see the need to over-exert myself every minute of the day.

Then come the pram-pushers. Not that it´s not good for parents to spent time looking after their kiddies, but I find it extremely disturbing that they do it in the coldest and rainiest weather. They seem to be preparing their offspring for the hardest training in their little lives. Yes that´s it. I´ve seen it with my own eyes, kiddies of 3 and four years taking on a 20 km cycling tour. They can ride for miles and miles. Millions and gazillions of them, the little shits, riding past me, giving me that ridiculous look of satisfaction.

So here I am, the not so great cyclist on my "baiesukkel", the not so great marathon walker and the stay indoors when it´s cold and wet South African, thinking that we were spoilt rotten while we were growing up. Or am I just too hardheaded to understand that every culture has it´s own ways.

I´ll still manage that bike tour next summer, you´ll see.......in the meantime I´ll spend my time DRIVING...hehehe

It´s about time!

2009-10-22T12:45:00.000-07:00

So after two and a half years here in the Black Forest, we can finally sit back and say that we are living normal lives. We seem to have adapted and accepted this strange culture and feel quite at home. I couldn´t imagine having it any different again and I don´t long for my previous life in SA. Life is a challenge and change is part of it.

So now we can say that we are settled enough to have mother-in-law over for a visit. So I phone her and tell her that she can come and visit us and that we will pay all the costs involved. The poor old plaas tannie couldn´t believe it. I mean, she´s never been away from the platteland in her whole life. Being the typical boere antie that she is, she has no idea what she´s in for. She can hardly speak english, and she will be flying Lufthansa. I had to order a wheelchair just to know that she´ll be accompanied onto the plane and that she´ll be brought to us at Frankfurt Airport for fear of losing her somewhere along the line. She would never in life eternal manage all of that on her own.

Ok, that done, I look on the web at what the visa requirements are to have her visit us for 90 days, and guess what? She has to have an amount of 72 000 rand in her bank account to qualify for the visa.(800 rand per day). That nearly knocked me over, she´s only a pensioner for Pete´s sake. So I phone the german consulate in Pta. and was told that she could only come if we go to the Dept. of foreign affairs and fill in an application to have her over if we subsidise her stay her for the whole 90 days. They gave us the permission after checking our whole financial status. They wanted payslips from us both and our rental contract, the whole katootee. This then cost us 25 euros for that permission. Then we had to get her a special insurance, you know the one for death, medical, etc. That cost us 100 euros. Then we had to get a third party insurance for her - cost 20 euros. The plane ticket was 670 euros. The cancellation insurance for the ticket - 36 euros and I´m sure my telephone account will be around 200 euros at the end of this month. So now the consulate tells me that they do not accept faxes or e-mails and this paperwork has to be delivered by the applicant herself and that she has to fill in the accompanying visa application forms at the consulate and sign them there.

Feeling very grumpy about everything I´m putting myself through, I rush to the post office and with a feeling of resignation, ask for a DHL express registered letter to be posted. Now Ivé had

a lot of experience with the postal system in SA and with a great amount of sceptisism post the letter and paid 120 rand to asure safe delivery of the precious bloody paperwork. And I know that all South Africans reading this right now, will know exactly what happened to my letter........

And let me tell you all a secret! I don´t really like my mother-in-law!!!!

Die Groot Trek

2009-10-13T22:58:00.000-07:00

As ´n mens moet sit en dink, is die uitog uit SA net soos die destydse Groot Trek. Almal was gatvol vir die Engelse en al hulle kak. Toe vat hulle hulle goed en trek. Hulle het nie geweet wat op hulle wag nie. Hulle is die groot onbekende in om ´n nuwe lewe te begin. En soos ons uit die geskiedenis geleer het, het hulle die grootste berge oorgesteek en die wildste terrein deurkruis en wilde stamme raakgeloop teen wie hulle hulle moes verdedig. Daar was niks. Dit was hard en ongenaakbaar, maar hulle het dit reggekry om hulle pad te vind en ´n nuwe lewe te maak.

Vandag, het die ossewaens plek gemaak vir groot passasiersvliegtuie, en waar dit die ou mense maande gevat het om net ´n paar honderd kilometer te trek vat dit ons nou net ´n paar ure om in ander lande te kom. Dieselfde prinsiep, maar net anders om, of hoe sê ek. Hulle moes guts gehad het om dit te doen. Net so ook moet die moderne Groot Trekker guts hê om in ´n plek te gaan bly vêr in die vreemde. Maar soos hulle voorvaders bou hulle aan ´n nuwe lewe en as ´n mens die blog posts van al die Expats lees, kom ´n mens agter hoe gehard die Suid Afrikaner nou eintlik is.

Ek ken nou al ´n hele paar Suid Afrikaners hier in Duitsland en ek moet met trots sê dat elkeen van hulle hierdie moeilike taal aangeleer het en almal werk en leef in ´n plek waar daar net Duits gepraat word. Daar is Russe, Turke, Pole, Albane en baie ander nasies hier, wat na 20 jaar nog nie behoorlik Duits kan praat nie. Maar jy moet hoor hoe gooi die Suid Afrikaners hierdie taal. Dis ongelooflik. Ek ken nou al mense uit die Kaap, Stellenbosch, die Paarl, Durban, Hillbrow en sowaar iemand uit Brakpan. Al hierdie mense het ek toevallig raakgeloop. Ons het al gepotjie, gebraai, gekoek en gekoffie, vetkoek saam gebak en gefest.

Ek wens al die Groot Trekkers daaar buite, waar julle julle mag bevind alle sukses toe.

2009-10-13T02:03:00.000-07:00

Stress free environment for Saffies

2009-10-13T01:16:00.000-07:00

I´m enjoying myself immensly in Europe, living it up and enjoying fundamental rights like safety and security. Yes, that secure feeling especially in the workplace. Back in SA I was subjected to chronic stress. Our lives were consumed by that feeling of extreme competition. Not climbing high enough on the social ladder and financial downfall is, in my opinion, what everyone most afraid of. (other than the crime of course). Now remember that in SA we don´t have the infrastructure to support the unemployed as we do here. So all we do is surrender ourselves to our hectic way of life to survive. Performance is the name of the game. We drive ourselves into oblivion at our workplaces for fear of losing our jobs. This knowledge makes the employers drive us to insanity. For finding another job in a hurry is like trying to get into NASA. So we perform ousrselves into hell during the week and perform in front of our friends over week-ends.

Competing with friends! Yes, climbing that social ladder. Do you know how stressful and exhausting that is? So we exhaust ourselves at work and still put ourselves through the stress of competing with friends in our free time. What idiots we were. Don´t want each other to think we can´t keep up with the Jones´. So you step up your performance at work, so that your sales increase, or work overtime, so that you can afford a better car or bigger quad bike that your neighbour. So now you have to keep up this performance, which puts you in overdrive and you´re on your way to that place of no return.

Thank, heavens. We escaped! We lead different lives now. I work 4 hours a day and hubby works normal hours. No racing to the unreachable finish line. We earn enough without having to perform ourselves to death. I have no fear of losing my job and there is no-one competing for it either. I live within walking distance to work and take a nice stroll to work every day. Hubby drives 30km to work in his fancy car, we didn´t have to buy to impress friends. My car is only used when I go shopping or sightseeing. I love being stress free. We´ve been set free from all that once was. We regularly get on our bicycles and tour around our area, riding from one village to another and having breakfast or a lekker Latte Macchiato in a secure safe environment. We laugh a lot. Not the laughing we used pack out at van der Merwe jokes around the braai, but laugh because we are happy.

My kids all go to college except the youngest, who is still in school and all this for free of course. Here it´s a basic human right to be educated for free. My kids have opportunities they never would have had, had we stayed in SA.

So, how about our nice weather!

2009-10-13T00:19:00.000-07:00

So, last week we had temperatures ranging from 24 degrees to 28 degrees celcius. Today it´s really started peeing snow and rain over many parts of Germany. Apparently, the last time it snowed this early in the season, was 6 years ago and that was the year that it snowed so much and the temperatures were in some places minus 30 degrees. (Augsburg) So we seem to have skipped Autumn, which is my favourite time of the year, and jumped straight into Winter. To crown it all, it´s a dark grey outside and the sun keeps peeping through the thick masses of cloud. And we live in the part that has the best weather conditions in Germany. But for us the Winter weather has not yet lost it´s novelty.

Last Winter, we noticed that most people here tend to hibernate like bears. They stay indoors except for the people that like pissing down the ski slopes at breakneck speed. So early, as soon as it´s light enough we run out like a bunch of cowboys and make snow angels, hurl each other with snowballs and go down the hills with this big round plastic thing with handles on the sides. We are the typical South Africans. LOUD. Here where we stay, it´s not really acceptable to be so loud. But our little village have gotten used to us, and look at us knowingly instead of distastefully. So we are ready for Winter, boots and all and have even arranged a flight for mom-in-law to come and visit for the christmas season. So 90 days with skoonma(mother-in-law) is going to be really hectic, because I have to show her everything. She just has to go home and tell the tale of the expats who took the plunge and tried something else. We´ll take her to Paris and to Switzerland and hope she´ll take home some memories that she´ll cherish forever. She has never gone anywhere other than to Durban and the Kruger National Park.

So, now we are preparing for her visit and hope that she doesn´t get lost at Frankfurt Airport.

pamoene, pampoene

2009-10-07T12:44:00.000-07:00

More pics of the Vikings

2009-10-07T02:39:00.001-07:00

Pampoen tyd

2009-10-06T22:39:00.000-07:00

Dis amper weer Halloween en hier in Duitsland het die pampoengriep almal getref. Dis die enigste tyd vannie jaar wat pampoene hulle verskyning maak. Hulle word net gekweek vir dekorasie van voorstoepe en winkel vensters. Maar net daai groot geldmaak storie in vorm van versiering. Dit onstel manlief hewiglik omdat pamoene daarna net weer weggegooi word, honderde en duisende vannie goed. Ons vreet nou pampoen vir Afrika want na die 31 Oktober sal ons vir ´n hele blêrie jaar moet wag tot ons weer kry. My dogter reken dat dit die rede is hoekom mans hier so erg aan prostaat probleme ly, hulle eet nie pampoen nie.

Elke keer as ons pampoene op die stoepe sien, dan sing ons almal saam, "Pampoene op die dak, pampoene oppie dak....." en kry die snaakste blikke van alle kante af. Dis die wonderwerk van onse geliefde Afrikaanse taal. Ons kan kliphard praat, waar ons ookal is en geen mens verstaan wat ons sê nie. Dit het ons nou werklik moed gegee in ons groot aanpassing in die nuwe land. Hier kan ´n mens vreeslik vinnig geintimmideer voel. Jy kan voel soos die laagste crap op die aarde want jy behoord nie hier nie en hierdie mense laat jou dit verstaan sonder om ´n dooie woord te sê. Hulle het maar net die haatlikste houdinge wat ons nog ooit gesien het. Dan haal ons ons geheime wapens uit. Ons GOOD SENSE OF HUMOUR en ons TAAL. My jongste kyk na ´n baie suur persoon wat ons so onderlangs uitkyk, en sê, Mamma kyk daai vrou het ´n suurpruim ingesluk." Ons krul soos ons lag, want ons kon dit kliphard sê sonder dat iemand verstaan. Ons het werklik nou baie sports hier in ons plek. Die beste ervaring het ons nou die dag gehad toe ons trein ry. Die trein was tjok ´n blok vol en ons squeeze deur al die mens en kry darem ´n sitplek om op te sit. Daar kom toe mense en sê ons moet opstaan want hulle het die seats geboek. Baie verontwaardig staan ons toe nou op en loop. Wat ´n flippen cheek sê my een kind. Waar het jy nou gehoor van trein seats boek in economy class. Hoekom voetsek hulle nie na first class toe nie. Ja nee, hak my seun af, hulle kort net ´n goeie bliksem. Ek wil nie uitbrei oor wat ons nog kwyt geraak het nie. En dit alles so kliphart gesê ook. Toe die trein by die volgende stasie stop, loop daar 3 jonge kêrels by ons verby om af te klim en die een haak af.."Julle gooi daai Afrikaans lekker né...en lag vreeslik toe hulle afklim. Dit was die mees embarrassing moment vir ons.

Koebaai en vaarwel

2009-10-06T06:03:00.000-07:00

Daar´s vir ons gesê dat ons die grootste lafaarde is toe ons besluit om op te pak en die groot onbekende in te vaar. Nou vra ek jou hoekom? Hoekom is ons sussies? Is dit omdat ons nie wil agteruit gaan nie, of omdat ek nie wil sien hoe my kinders gaan sukkel om werk te kry nie, of dalk omdat ek moeg geword het om elke naweek om die braaivleisvuur te moet sit en luister hoe almal kla oor die kak situasie in ons land? Ja Marius, jy het altyd gesê dat as iets moet gebeur sal jy at least 5 van hulle saam met jou vat. Watse tjol praat jy? Watse blêrrie crap praat almal deesdae. Ja nee, ons is SA se grootste lafaarde, veral omdat ons van ´n plaasgemeenskap kom en nie wil wag vir die groot Uhuru om te kom nie. Wat is julle probleem ook as ek mag vra. Julle het almal al lankal van die Uhuru ding gehoor en sowaar al julle waentjies gepak, net ingeval dit gebeur. Ek wanneer was julle ooit van plan om ons ook in te lig. What kind of freaking friends were you? Met ander woorde AS die ding nou sal gebeur, sou julle almal in julle 4x4 bakkies met vol gepakte waentjies gespring het en ons agter gelaat het, julle veraaiers. So don´t call us sissies.

Hoekom moet ons nou eintlik skuldig voel omdat ons iets ten goede vir ons hele gesin gedoen het. Ons is nou tevrede. Tevrede dat ons kinders almal nou kan studeer, tevrede dat ons nie meer oor ons skouers hoef te kyk nie, dat ons ´n beter lewe ly, dat ons amper niks stress het nie, dat ons goeie geld verdien, dat ons in vrede kan slaap, dat ons gesonder lewe, dat ons beter geleenthede het en sommer maar net tevrede kan wees oor alles.

Ja Pa, het jy gehoor....ons is happy en ons hoop dat jy ook so happy is soos ons. Jy wat ons altyd beskinder het, jy wat ons altyd sleg gesê het, wat geen goeie woord vir jou kleinkinders gehad het nie, en wat nie eers jou seun kon liefhê nie. Jy het al die jare ons gemanipuleer deurdat jy daai verdommde plaas soos ´n wortel voor jou seun se neus gehou het. Wel, vat jou plaas en druk hom waar die son hom nie kan sien nie. Geniet dit alleen daar in ons huis waaraan ons so hard gewerk het want ons is uiteindelik verlos van daai do***se plaas. Daar is beter dinge in die lewe as daai grond en ons dank ons sterre elke dag dat ons uit daai spinnerak is.

Tot nooit weersiens

Jou Kinders en kleinkinders

To have or not to have!

2009-10-05T06:02:00.000-07:00

Ek wonder baie oor die wat te veel het en die wat glad nie het nie. Toe ons nog in SA geleef het was ons ´n doodgewone middelklas familie. Ons het net genoeg gehad om te kan sê dat ons nie alles kon hê wat ons wou nie maar genoeg gehad om redelik te kan lewe. Ons kon elke naweek braai met ons vriende of familie, af en toe gaan fliek, gaan window shop by die mall (en dalk ietsie kleins koop), af en toe gaan uiteet by die Spur of Wimpy. Ons het klere en skoene gekoop by die chinese winkels en maar na bargains gesoek. Ons kon nooit regtig luxuries koop nie en wanneer ons ´n bietjie exra geld gekry het deur oortyd werk het ons onself ´n bietjie gespoil en genuine duur shampoo of dalk ´n nice perfume of extravagant skoene koop. Ek het altyd met ´n shopping list gaan groceries koop en was vreeslik trots as ek een of ander bargain raakloop.

Wel nou het dinge ietwat verander....ek moes DVD´s huur of het nou en dan by die street vendours ´n skelm DVD gekoop wat in elk geval so crappy gebrand was dat dit nie ´n plesier was om te kyk nie, ek besit nou omtrent 350 original DVD´s en weet nie meer wat ek nog wil hê nie. Ons gaan koop groceries nou sonder ´n lysie en ek hoef nie eers te worry oor te veel te koop nie. Die meisiekinders het meer klere as wat hulle kan dra en vergeet partykeer wat hulle nog in hulle kaste het. Daar hang klere in my kas met die tags nog aan. Ons wou so graag ´n nice fancy rekenaar gehad het, maar het nou elkeen ons eie laptop. Nou weet ek hoe die mense in eerste wêreld lande woon, en dit laat my wonder waar ´n mens die strepie moet trek. Het hierdie mense te veel? Hulle sal nooit regtig verstaan dat daar mense is wat maar net kan wens om ´n deeltjie te hê wat hulle het nie.

Ons geniet die melk en heuning, maar dink baie aan waar ons vandaan kom en hoe om hierdie dinge te waardeer.

Onse wiekinge

2009-10-02T04:49:00.000-07:00

Die grote wieking dag

2009-10-02T04:01:00.000-07:00

Hoe spel ´n mens nou weer wieking?? So omtrent 3 weke terug het die groot radio stasie, Radio Reenboog, besluit om geld te skend aan verskeie dorpe en stede in ons staat. Hulle het begin uitsaai dat hulle ´n wettenskap wil aangaan. Hulle sou elke oggend vir die volgende paar weke dorpe uitkies en die burgermeester wet dat sy dorpie iets moet doen voor ´n ´n sekere tyd. As die dorpie die wettenskap kan nakom sal die radio stasie ´n sekere bedrag geld aan die dorpie skenk vir die opkikkering van publieke plekke, soos speelparke ens. So het hulle ons dorp gewet dat ons dit nie sal regkry om van sewe uur die oggend tot 12 uur die middag 500 wiekinge met ´n wieking boot, ´n vark op die spit, ´n ystersmit en wieking tente sal kan bymekaar kry by die plein voor die munisipale geboue nie. As die dorp dit kan regkry kry voor 12 uur die middag, dan kry hulle die geld, as nie, dan maar net bad luck.

Sewe uur die oggend lui ons foon, daar word gevra of ons asb. soos wiekinge kan aantrek en so gou as moontlik in die bo-dorp kan wees. Die hele dorp was in oproer. Ons bel die bure en vra vir ou gooing sakke. Die meisiekinders vleg hulle hare, ons trek boots aan met gooing sak rokke. ons maak karton swaarde en gooi nog ons vloer mat velle oor ons skouers. Nou is ons werklik almal te skaam om uit die huis te gaan en lag ons morsdood oor ons kostume. Tot ons verbasing, stap daar ´n wieking om elke hoek en draai. Van hulle het moerse horings op hulle koppe, van hulle het wragig genuine swaarde, daar was ´n reuse vark op ´n outydse spit besig om lekker gaar te word. ´n Seiljag staan daar met ´n groot draak voor op gemonteer. Daar staan die ystersmit en slaan daai staal met ´n blaasbalk wat die kole rooiwarm blaas. Die verbasing was groot, almal lag vir mekaar, ander komplimenteer oor die klere of die grootte van die horings, die bier vloei vrylik. Die radio stasie se toerende wa was reeds daar en die musiek blêr uit sie speakers.

En raai wat, daar was oor dsie 1500 van ons wiekinge teenwoordig. Die Party het tot laat in die nag aangehou. Dit was nou vir jou iets anders

So nou is ons in feeverhaal land

2009-09-29T00:23:00.000-07:00

Julle ken die veeverhale, Hansie en Grietjie, Rooikappie, ens. Daar waar al daai donker woude voorkom. Ons gesin woon nou al 2 jaar hier in die Swartwoud. Hoekom hy swart genoem word weet die hemel alleen, want hier is alles wit. Wit asblik manne, wit poets vroue, wit trok drywers, wit straat veers, ja nee, hier doen die boere alles self. Dis asof ons weg is uit die besigste land in die wêreld en gekom het na ´n land wat nog net in storieboeke bestaan. Ons was verslaaf aan adrenalien waar ons vandaan kom, en was meeste van die tyd high. Nou ondergaan ons vreeslike ontrekkingssimptome. Jy kon ons maar netsowêl in ´n time machine gedruk het en ons ´n honderd jaar teruggestuur het in die verlede.

So wat nou? Nou moet ons leer fietsry van vooraf, ons moet met ´n rooikappie mandjie na ´n regte ou bakkery toe gaan en broodjies koop wat hulle net soos 200 jaar terug gebak het koop, ons moet ´n ander taal praat want (en dis genuine) hulle kan NIE ingels hier praat nie. Ek onthou nog toe ons nog in die kar gespring het en bottelstoor toe gery het om ´n sixpack te gaan koop al was die winkel net ´n blok weg. Hier stap mense flippen vêr om iets te gaan koop of net om te stap. Ek en manlief ry nou die dag fiets en lag ons nog morsdood oor wat ons nou juis aanjaag. Ek was uit asem uit maar trap redelik hard toe hier van agteraf ´n tagtig jarige ou blikskottel sy klokkie lui om verby te kan gaan en steek my verby teen ´n honderd km per uur. Nou vra ek jou watse slap gatte ons nou eintlik geword het. Ek kan nou rêrig baie sê van die ou generasie germane maar sal dit los vir my volgende post.